Zoetwaterborstelwormen zijn ringwormen van een paar millimeter tot 15 centimeter lang en zitten in ondiepe sedimentlagen, waar ze leven van organisch materiaal, algen en bacteriën. Ze hebben twee rijen borstels op de buik en twee rijen op de rug, waarmee ze zich schrap kunnen zetten voor de voortbeweging. De wormen ademen voornamelijk door de huid. Tubifex bijvoorbeeld zit met z'n kop in het sediment om te eten, terwijl hij met zijn achterlijf door water kronkelt om te ademen.

Een bekende zoetwaterborstelworm is tubifex (of bloedworm) die veel als visvoer voor aquariumvissen gebruikt wordt. Deze worm is kenmerkend voor sterk vervuild water. De wormen zien rood van het bloedpigment hemoglobine dat veel zuurstof kan binden, waardoor de wormen toch onder vaak heel zuurstofarme omstandigheden kunnen leven.

Vroeger kon je in sterk met organisch afval vervuild water meer dan 100.000 wormen per vierkante meter aantreffen. De aantallen waren zo hoog omdat hun vijanden, vissen, hier niet genoeg zuurstof aantroffen om te leven. Door de zuivering van het rioolwater is het water schoner geworden. Het aquariumvoer komt daarom tegenwoordig uit het buitenland.