Index

2010
2009
2008
28 november 2008De groeiringen van de venusschelp 29 oktober 2008Impressie onderzoeksreis Tridens 20080603nieuwsblogs 20080326nieuwsblogs
2007

Blog: Alles moet kloppen!

17 maart 2010


In het blog van ZeeinZicht vertellen zeeonderzoekers hun belevenissen. Elke week komt een andere onderzoeker aan het woord. Deze week is dat Dries Raymaekers van de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek. Voor zijn onderzoek moet hij soms maanden stand-by staan voor net dat ene moment waarop alles klopt.

Het klinkt zo handig, onderzoek doen door middel van Remote Sensing. Remote Sensing betekent namelijk dat je dingen bekijkt vanop een afstand, zonder dat je er zelf echt contact mee hebt. Er wordt bijvoorbeeld veel Remote Sensing-onderzoek gedaan met satellieten. Die kunnen van heel ver weg de temperatuur van het wateroppervlakte van de oceanen meten. Dag in, dag uit kan zo een heel groot oppervlakte van zeen en oceanen opgemeten worden. Iets wat met een schip ter plaatse niet te doen is, dat gaat gewoon veel te langzaam.

Foto: Satellietbeeld van watertemperatuur op 14 maart 2010 ( NOAA Wetterzentrale), met schepen zou het onbegonnen werk zijn om de temperatuur van de Noordelijke Atlantische Oceaan in n dag te meten.

Ik werk aan de verbetering van soortgelijke Remote Sensing technieken. We proberen aan de kleur van het water te zien wat er allemaal in het water zit, van algen tot opgeloste kleideeltjes. Om dit te meten moeten onderzoekers nu nog waterflessen vullen en deze analyseren in het laboratorium. Dat kost erg veel tijd. Zeker als je dit in een groot gebied wilt doen. Met een vliegtuigje over het gebied vliegen gaat veel sneller. Je zou dan enkel de kleur van het water hoeven te meten met speciale apparatuur, een soort fototoestel dat onder het vliegtuig hangt en constant beelden of foto’s neemt.

Om deze nieuwe techniek uit te testen moeten we eerst de oude en de nieuwe methode naast elkaar uitvoeren en ze dan vergelijken. Zo willen we onderzoeken of we aan de hand van onze vliegtuigmetingen de kleur en de deeltjes van het water even goed of zelfs beter kunnen bestuderen als met traditionele waterstalen en labo metingen. Terwijl wij onze flessen vanop een boot zullen vullen, zullen er daarom gelijktijdig speciale beelden van het water worden gemaakt vanuit een vliegtuig dat op 6500m hoogte boven ons vliegt. Maar het valt nog niet mee om dat allemaal tegelijk te organiseren! Voor deze tests mag er geen wolkje aan de lucht zijn, moeten het gehuurde vliegtuig en de boten beschikbaar zijn, moet het hoog tij zijn en moeten er 8 collega’s beschikbaar zijn om gedurende 2 uur zoveel mogelijk informatie te verzamelen vanop boten en pontons. Alles moet kloppen!

Foto: Luchtfoto van de Schelde

Na twee maanden stand-by staan konden we vandaag dan eindelijk waterstalen nemen op de Schelde. Behalve wat kleine wolkjes die op het einde van de campagne over de Schelde dreven, zijn onze veldmetingen perfect verlopen. Na een eerste check met de mensen uit het vliegtuig blijken de eerste beelden er goed uit te zien. De twee maanden voorbereidingstijd is dus niet voor niets geweest. Iedereen heeft hard gewerkt en het resultaat mag er wezen.

Foto: De waterstalen uit de Schelde zullen met de vliegtuigbeelden worden vergeleken.

Tevreden kijk ik naar de vele bruine flessen met Schelde water. Dit water zal in de komende weken in ons laboratorium getest worden om te kijken hoeveel algen en andere opgeloste deeltjes er in het Schelde-water zit. Ook zullen we het water filteren en via zeer nauwkeurige toestellen de kleur van het water bepalen. Al deze informatie zal dan uiteindelijk met de vliegtuigmetingen vergeleken worden.

Op termijn zal het zo waarschijnlijk mogelijk worden deze Remote Sensing beelden rechtstreeks te gebruiken om de algen en andere opgeloste deeltjes te onderzoeken, zonder dat er waterstalen genomen moet worden. Als ik er nu aan denk, zou dat laatste eigenlijk best wel jammer zijn, want er gaat niets boven een heerlijke dagje metingen doen op het water.

Vriendelijke groeten, Dries

Meer weten?

Het onderzoek

Het MICAS-project is gericht op het onderzoek naar de verbetering van Remote Sensing technieken voor binnen- en kustwateren met de APEX sensor. Het project ontwikkelt zo kaarten met de waterkwaliteit voor Belgische en Zwitserse wateren. Hierbij wordt bijvoorbeeld gekeken naar de hoeveelheid algen en opgeloste deeltjes in het water. De APEX sensor is een state-of-the-art hyperspectrale sensor die ontwikkeld is voor ESA, in samenwerking met de Belgische en Zwitserse overheid en industrie.


Foto: Algen in het zeewater ( NIOZ, Jolanda van Iperen)

naar boven

Meer informatie

Het onderzoek van Dries vormt een onderdeel van het MICAS-project. Dit project richt zich op het onderzoek van het verbetering van Remote Sensing technieken voor binnen- en kustwateren met de APEX sensor

naar boven

Bron

Dries Raymaekers
Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek
Teledetectie en Aardobservatieprocessen
dries.raymaekers@vito.be